افسردگي پس از زايمان

تحريك احساسات بعد از زايمان تا حدي طبيعي است و انتظار ميرود كه رخ دهد. بسياري از مادران پس از زايمان دچار احساس تشويش مي شوند.

گرفتگي خلق پس از زايمان (Baby Blues)

حداقل 60 تا 80 درصد مادران پس از زايمان دچار گرفتگي خلق " "Baby Blues مي شوند كه نوعي افسردگي خفيف است و چند روز تا يك هفته پس از زايمان ادامه مي يابد ولي هيچگاه بيش از 2 هفته طول نمي كشد. مادراني كه دچار اين ناراحتي مي شوند ممكن است زياد گريه كنند و مضطرب و تحريك شده به نظر برسند و يا حتي قادر به خوابيدن نباشند. اكثراً پس از كمي استراحت و هنگاميكه اطرافيان آنها را در نگهداري از نوزاد ياري دهند و يا حتي پس از يك گريۀ طولاني متعاقب استرس و هيجان زايمان، احساس بهتري خواهند داشت.

اگر ناراحتي و تنگي خلق پس از حدود 2 هفته بر طرف نشود ممكن است علت آن افسردگي بعد از زايمان باشد. 10 تا 20 درصد از مادران پس از زايمان دچار تابلوي كامل باليني افسردگي مي شوند كه ممكن است از 2 هفته تا يكسال به طول بيانجامد. در رابطه با علت اين اختلال هنوز كارشناسان به يك نظريه قطعي نرسيده اند اما جملگي بر اين امر كه مجموعه اي عوامل هورموني، بيوشيميايي، محيطي، روانشناسي و ژنتيك در ايجاد آن دخالت دارد متفق القولند. اُفت سطح هورمون ها بلافاصله پس از زايمان نيز ممكن است تا حدي بر اين امر مؤثر باشد.

احساس شعف از تولد نوزاد خيلي سريع از بين مي رود و جاي خود را به مسئوليتـهاي متـعددي مي دهد كه بر عهدۀ والدين است. مراقبت از نوزاد در عين حال كه موجب خرسندي است، ممكن است فشار زيادي بر آنهايي كه بخصوص براي اولين بار مادر شده اند، وارد آورد.

آيا من در معرض ابتلا به افسردگي پس از زايمان هستم؟

بعضي از خانم ها بيشتر از سايرين در معرض اين اختلال هستند. شما نيز در صورتيكه واجد شرايط زير باشيد در اين دسته قرار داريد:

با اين حال به خاطر داشته باشيد كه صرف وجود اين عوامل دليل بروز افسردگي پس از زايمان نيست. بسياري از خانم ها كه داراي چندين عامل خطرزا هستند هرگز دچار افسردگي نمي شوند و بالعكس افرادي نيز با يك يا دو عامل خطرزا و يا حتي بدون هيچ گونه عامل خطرزا به افسردگي شديد مبتلا مي شوند.

چگونه مي توانم بفهمم كه دچار افسردگي پس از زايمان شده ام؟

پزشك شما بهتر از هر فرد ديگر تشخيص خواهد داد كه شما دچار اين اختلال شده ايد يا خير. خودتان نيز ممكن است متوجه علائمي بشويد كه عبارتند از:

مهم است كه تفاوت بين تغييرات طبيعي احساسات بدنبال تولد نوزاد را با حالاتي كه نياز به درمان و حمايت هاي بعدي دارد، بدانيد. اين تنها احساس شما نيست كه نشان مي دهد اشكالي وجود دارد بلكه شدت و تعداد دفعات آن احساس و مدتي كه طول مي كشد بسيار حائز اهميت است. به عبارت ديگر بسياري از مادران جديد در طول ماه هاي اول پس از تولد نوزاد احساس اندوه و اضطراب دارند. ولي اگر شما تمام روز در حال گريه كردن هستيد و اين حالت چند روز متوالي طول مي كشد و نيز دچار حملات پانيك مي شويد، حتماً بايد به پزشك مراجعه كنيد.

در صـورتيـكه قبلاً دچار افسـردگي پس از زايمان شده ايد، چگونه مي توانيد از وقوع مجدد آن پيشگيري كنيد؟

آيا قبلاً دچار افسردگي پس از زايمان شده ايد؟ در اين صورت شانس ابتلا شما در هر بار بارداري 50–50 است بنابراين بهتر است خود را براي اين احتمـال آماده سـازيد. آمادگي به شما قدرت مي بخشد وضعيت را بهتر كنترل كنيد و احتمال عود را نيز كاهش داده در صورت بروز علائم، از شدت آنها مي كاهد.

بر طبق نظريۀ Karen Kleiman كه مؤسس و مدير "مركز استرس هاي پس از زايمان" در آمريكاست، شما مي توانيد در دوران بارداري اقدامات مهمي انجام دهيد تا احتمال بروز اين بيماري را با شدت قبل كاهش دهيد:

نظرات/تجربیات کاربران

شما هم تجربه خود را مطرح کنید

:. من در روز جمعه زايمان كردم وتنها بيمار بودم هميشه ناراحتم چون من گريه مي كردم و ماماها اهميتي نميدادن البته يك همراه داشتم وقتي رفتم روي تخت زايمان خيلي شلوغ بود خواستم خلوت بكن اما چهار نفر روي زايمان من بوداند من هميشه ناراحتم چون به زور خودم را از چشم بقيه مي پوشيدم
غروب

:. من 4 روز بعد از زايمان به طرز عجيبي يكدفعه شديديا افسرده شدم.فقط راه مي رفتم و در حالي كه دستامو مثل آدماي آتيش گرفته تكون مي دادم گريه مي كردم.ولي بهد از حدود 10 روز خيلي بهتر شدم و الا هم كه دخترو 2ماه و نيمشه خوب خوبم.
به همه مامانا توصيه مي كنك صبور باشن.اين يه مرحله گذراست.قوي باشيد و نترسيد از اينكه احساساستونو بروز بديد.چون اگه تو خودتون بريزيد بدتر ميشيد.با مادر يا خواهر يا يه دوست خوب صحبت كنيد و بهش بگيد چه احساسي داريد.مطمئن باشيد همدليشون خوبتون مي كنه.
مامان درسا

:. مردي 46 ساله هستم 8 سال پيش وقتي بچه هامون كه دوقلو بودن به دنيا اومدند همسرم روز اول كه بجه هارو از بيمارستان اورديم خونه ترس بسيار شديدي داشت و تمامي تلاشهاي من براي براي ارامش دادن بهش بي نتيجه شد . بعد ار 4 ماه ديگه نميتونست خونه بمونه و با بها نه هاي مختلف از خونه ميرفت و من به بچه ها ميرسيدم . تا اينكه وقتي بچه ها 1 سال 4 ماهه بودن با بچه ها رفت ايران.و وقتي برگشت 1 هفته بعد ش تقاظاي طلاق كرد و از من جدا شد.گويا در تهران با مرد جواني اشنا شده بوده .خودش هميشه ميگه من اصلا دست خودم نبود و نميدونستم كه دارم چكار ميكنم..ما عاشقانه با هم ازدواج كرده بوديم و عاشقانه زندگي مي كرديم..با اينكه من علت اين كارشو ميدونستم ولي خودشو مقصر ميدونست و هميشه ميگه كه نمي تونستم باهات زندگي كنم.و با چشمي گريان از خونه ام رفت و مرا تنها گذاشت.
dada

:. بچه من 6 ماهه بدنيا امد به همين خاطر زنده نموندبچه اولم بود الان 3 ماه گذشته و يك ماه هست كه من دچار افسردگي شديد شدم وشب ها نمي توانم بخوابم همش دلهره دارم احساس مي كنم همه جام درد ميكنه و خيلي هم ميترسم.
عسل ماما

:. من هم وقتي دخترم 10 ماهش شد اين علايم رو داشتم و هر بار كه با همسرم بحث ميكردم اين علايم در من تشديد ميشد واگه به دكتر مراجعه نمي كردم و دارو نمي خوردم قطعا تا حالا خود كشي كرده بودم اگر آقايي اينو مي خونه بايد بهش بگم كه حتما بايد از همسرش حمايت عاطفي كنه ودركش كنه .
بعضي وقتا لازمه كه حتي بچه رو از شير بگيريم تاخودمون اسيب كمتري ببينيم و داروها رو بخوريم.
مامان هليا

:. كودك من در بدو تولد زردي داشت و اين مسئله وماندن يك هفته در بيماررستان اپر سويي بر من گذاشت الان 18 روز گذشه بهترم ولي مدام دلشوره دارم ومي ترسم
ليلا

:. سلام من يك ماهه كه بچه دار شدم و خدا به من لطف كرده و كودك سالمي به من وهمسرم داده ولي من متاسفانه پس از زايمان روحيه خوبي ندارم همش فكر ميكنم كه هر لحظه به مرگ نزديكتر ميشم و اميدم را از دست داده ام حتي گاهي فكر مي كنم زندگي بي معنا و پوچ است كمكم كنيد تا از اين روحيه كسل نجات پيدا كنم
مامان آوا

:. من بعد از زايمان 7 ماه پيش بسيار دلتنگ ،نااميد ،مضطرب وآشفته بودم تقريبا هر روز گريه ميكردم و احساس ميكردم قطعا اتفاق نا گواري در حال وقوع است و هيچ اميدي به روزهاي شاد نداشتم در عين حال هم خدا را براي نعمت بچه هاي سالم و زندگي موفق و همسر همراه و همدل شكر ميكردم و البته هيچگاه به فكر خودكشي نيافتادم ولي بسيار عذاب كشيدم و به هيچ طريقي نميتوانستم روحيه خود را عوض كنم و ميل به انجام هيچ كاري و رفتن به هيچ جايي را نداشتم . در مراجعه به دكتر تشخيص افسردگي داده شد كه البته من سابقه وراثت هم داشتم ولي دكتر گفت براي درمان و مصرف دارو ميبايست كودكم را از شير بگيرم و داروهاي موثر بر روي شير كودك تاثير ميگذارد و من نتوانستم چنين كنم و ترجيح دادم با توكل و تحرك به جنگ اين افسردگي بروم و كودكم را از شير مادر محروم نكنم تا حدي موفق شدم ولي خودم ميدانم كه اين قضيه نياز به درمان دارويي دارد و گاهي دلتنگيها و اضطرابها باز هم به سراغم ميآيد ولي چاره اي ندارم و بايد تا زماني كه كودكم شير ميخورد صبر كنم
برايم دعا كنيد تا اين مشكل لطمه اي به كودكانم نزند و بتوانم حتي در ظاهر هم كه شده مادري شاد براي كودكانم باشم.
مامان هستي

نیازمندی های منتخب

افسردگي پس از زايمان